Juan Manuel Fangio rijdt in 1957 op de beruchte Nürburgring de race van zijn leven. Hij herovert de leiding door het baanrecord rondenlang aan diggelen te rijden, wint vervolgens niet alleen de Duitse GP, maar ook zijn vijfde en laatste wereldtitel Formule 1. Lees hier alles over Juan Manuel Fangio, van overwinningen tot podiums en meer!
De wedstrijd in ‘De Groene Hel’, zoals de weinig vleiende bijnaam van de Nürburgring luidt, staat synoniem voor Juan Manuel Fangio. De Argentijn is halverwege de vorige eeuw een grote meneer. Hij kijkt na de race op Duitse bodem met een kenmerkende mix van ontzag en nuchterheid terug op een uitzonderlijke prestatie. “Ik heb nog nooit zo snel gereden in mijn leven en ik denk dat ik dat ook nooit meer zal doen.”
De Argentijnse racelegende, bijgenaamd El Chueco (de krombenige), wordt geboren op 24 juni 1911 in Balcarce, Argentinië. Zijn reis naar de absolute top van de autosport is allesbehalve alledaags. Hij begint als monteur en maakt pas op latere leeftijd de overstap naar de internationale racerij. Als het wereldkampioenschap Formule 1 in 1950 officieel van start gaat, is Fangio al bijna veertig jaar oud. Wat volgt, is een tijdperk van absolute dominantie dat decennialang ongeëvenaard zou blijven.
Titelrecord Juan Manuel Fangio
Fangio’s successen in de Formule 1 zijn duizelingwekkend. In een tijdperk waarin de sport levensgevaarlijk is en coureurs instappen zonder veiligheidsgordels of moderne bescherming, combineert hij meedogenloze snelheid met tactisch inzicht en een weergaloze voertuigbeheersing.
Het levert hem uiteindelijk vijf wereldtitels (1951, 1954, 1955, 1956 en 1957) op, een record dat 46 jaar stand heeft gehouden totdat Michael Schumacher het in 2003 verbreekt. Verder is Juan Manuel Fangio de enige coureur die wereldkampioen is geworden met vier verschillende constructeurs. Zijn winstpercentage is nog altijd ongeëvenaard: van de 51 Grands Prix waarbij de Argentijn aan de start staat, wint hij er 24.
“Je moet altijd proberen de beste te zijn, maar nooit denken dat je het bent”
Wat Fangio zo bijzonder maakt is niet alleen zijn talent achter het stuur, maar ook zijn benadering van het leven en de raceklasse. Hij beseft dat roekeloosheid in zijn tijd dodelijk kan zijn. Zijn strategie is altijd berekend en respectvol tegenover de techniek en zijn concurrenten. “Je moet altijd proberen de beste te zijn, maar nooit denken dat je het bent.”
(Tekst gaat verder onder afbeelding)
Fangio’s bescheidenheid maakte hem geliefd bij vriend en vijand. Hij rijdt niet om zijn ego te strelen, maar uit een diepe passie voor de snelheid en de mechanica. Hij weet als geen ander hoe hij een auto moest sparen om de finishlijn te halen. “Rijden om te winnen is het doel, maar de auto heel naar de finish brengen is de kunst”, beweert hij.
In 1958 trekt de Argentijn zich terug uit de F1. Niet vanwege een gebrek aan snelheid, maar omdat hij voelt dat zijn missie is volbracht. Hij overlijdt in 1995 op 84-jarige leeftijd, maar zijn erfenis leeft voort in elke bocht van het mondiale Formule 1-circus. Juan Manuel Fangio blijft het ultieme symbool van de gentleman-driver: een man van ongekende klasse, fysieke moed en snelheid die de tand des tijds voor altijd heeft doorstaan.
Statistieken Juan Manuel Fangio
| Naam: | Juan Manuel Fangio |
| Nationaliteit: | Argentijns |
| Geboren: | 24 juni 1911 |
| Overleden: | 17 juli 1995 |
| Jaren actief: | 1950–1951, 1953–1958 |
| Wereldtitels: | 5 (1951, 1954, 1955, 1956 en 1957) |
| Overwinningen: | 24 |
| Podiums: | 35 |
| Teams: | Alfa Romeo, Maserati, Mercedes, Ferrari |
De nieuwste editie van FORMULE 1 Magazine is uit! Haal ‘m nu in de winkel of bestel ‘m online, met gratis bezorging in heel Nederland.
