Voetbalfan en toevallig in Mexico-stad voor werk: dan móet je toch ook even naar het Azteca-stadion? Si! Alleen al vanwege de historie: het is de plek waar Pelé in 1970 op de schouders ging als wereldkampioen, waar Diego Maradona in 1986 zijn legendarische WK beleefde en waar Mexico en Engeland tijdens het afgelopen WK een historisch duel uitvochten.
Ik wilde eigenlijk een stadiontour doen, maar die bleek niet beschikbaar. Jammer, dacht ik. Tot ik woensdag ontdekte dat Club América die avond in het stadion een wedstrijd speelde. Een buitenkansje. Snel online een kaartje geregeld, de Uber in en gaan met die banaan.
Want: waarom ook niet? Je bent er toch! En ja, niet heel doordacht. Maar ach, een beetje op goed geluk en maar zien waar (en of) je strandt.
Het was zo druk op de weg dat ik ruim voor het stadion uitstapte en de laatste tien minuten gewoon achter de in het geel gehulde thuisfans liep. Die weten de weg wel, dacht ik. Eenmaal bij het stadion stond ik natuurlijk bij de verkeerde ingang, maar ach, geen paniek. Een verdwaalde buitenlander helpen ze hier gelukkig graag. Even uitleggen, een vriendelijk gebaar en daar ging ik, naar Rampa 1 en Acesso 40 voor vak 546, rij 5, stoel 15.
En daar was ik dan. Op heilige voetbalgrond.
Beleving en passie
Het Estadio Azteca heet tegenwoordig Estadio Banorte, maar goed. Het blijft een iconische voetbaltempel, met plek voor zo’n 87.000 toeschouwers (tijdens het afgelopen WK waren het er ruim 80.000). Zo’n aantal werd woensdag bij lange na niet gehaald. Toch blijft het een imposant stadion. Al moet ik eerlijk zeggen: met veertig- of vijftigduizend mensen oogt zo’n kolos ook best leeg. Zeker als je bedenkt wat hier allemaal is gebeurd.
Koploper Club América speelde met 1-1 gelijk tegen nummer 8 Tijuana. Aardig potje, hoor, had wat weg van top of subtop van de Eredivisie. Denk aan AZ of FC Twente, al deed het geel-blauw dan weer denken aan SC Cambuur.
Meer dan het spel kwam ik voor de beleving. De passie, de supporters, de bedrijvigheid op straat rondom het stadion, ook het Midden-Amerikaanse voetbalcultuurtje doet deugd. Er wordt gegeten, gedronken, gelachen en gezongen. En dat allemaal lekker buiten, in allerlei straten rondom het stadion. Het leek Zuid-Europeaans.
Soms vraag ik me af waarom we in Nederland bepaalde dingen zo ingewikkeld maken met regeltjes, vergunningen en wat al niet meer. Heus, in Mexico zijn heel veel dingen slechter geregeld dan in ons land. Maar de losse sfeer, vrijheid en spontaniteit rond het voetbal werkt hier juist vriendelijkheid in de hand in plaats van geweld. Bij ons regeert de angst. Maar goed, dat is een discussie voor een andere keer.
En in Formule 1? Diezelfde passie zie je dit weekend ook terug op het circuit hier in Mexico-Stad. De liefde voor autosport is bij Mexicaanse fans namelijk net zo aanstekelijk als die voor het voetbal. Ook bij de F1-fans spat de beleving ervanaf, het is een heerlijkheid om mee te maken. Ze genieten van het heden, maar met ook oog voor de helden uit het verleden. Precies zoals het moet zijn.
Lees hier alles over de GP Mexico
De nieuwste editie van FORMULE 1 Magazine is uit! Haal ‘m nu in de winkel of bestel ‘m online, met gratis bezorging in heel Nederland.
