Na iedere Formule 1-race deelt coureur Jeroen Bleekemolen in een exclusieve column voor Formule1.nl zijn bevindingen. Wie of wat viel hem op, wat ging er goed en wat moet er anders? Ditmaal: het vervolg van het F1-seizoen in Miami, waar de coureurs – ondanks het uitblijven van de voorspelde onweersbuien – voor een vermakelijk schouwspel zorgden, met drievoudig racewinnaar Kimi Antonelli in de absolute hoofdrol.
De Formule 1 was in Miami eindelijk weer een beetje onvoorspelbaar – het ging alle kanten op. Iedereen deed mee: McLaren, Mercedes en eigenlijk ook Ferrari. En daar tussendoor reed Verstappen, terwijl hij met dit materiaal eigenlijk niet eens in dat gevecht thuishoort. Het was in ieder geval weer spannend, al had dat weinig te maken met de aangepaste reglementen.
Ik moet eerlijk toegeven: het was een vermakelijke race, maar het jojo-effect is nog altijd aanwezig – zij het in iets mindere mate. Dat maakt het een dubbel gevoel: onderhoudend om naar te kijken, maar onderaan de streep slechts een kleine stap in de goede richting. Het echte race-DNA ontbreekt nog steeds.
Upgradepakketten
De meeste topteams – met uitzondering van het dominante Mercedes – introduceerden in Miami omvangrijke upgradepakketten. Je mocht dus verwachten dat het veld dichter bij elkaar zou komen te liggen. Bovendien lag er een pauze van vijf weken achter ons; in die tijd hebben teams veel van elkaar kunnen leren en die inzichten verder uitgewerkt. Op dat vlak lijkt McLaren de grootste sprong te hebben gemaakt.
En laten we Red Bull niet vergeten: dat team stelde in de eerste races weinig voor, terwijl ik in Miami nog het meest heb genoten van Max Verstappen. Natuurlijk spinde hij bij de start – al werd hij licht geknepen door Leclerc – maar daar hoor je hem niet over. En hoe hij die auto vervolgens weer onder controle krijgt, is ongelooflijk. Daarna volgde een knappe inhaalrace, zoals we die ook uit de jaren vóór zijn dominantie kennen. Dat hij dan ‘slechts’ vijfde wordt, maakt weinig uit – met dit materiaal was hij waarschijnlijk toch op die posities blijven steken. Hij heeft in ieder geval plezier gehad.
Antonelli’s mooiste
Voor het seizoen had ik Antonelli als favoriet bestempeld. Dat was – eerlijk is eerlijk – ook een beetje een gok, maar het is prachtig om te zien hoe hij zich nu manifesteert, zeker gezien zijn leeftijd en ervaring. Natuurlijk beschikt hij over een topauto, maar Russell kon er in Miami duidelijk minder mee uit de voeten. Antonelli daarentegen durft ‘m er af en toe wél tussen te gooien: hij is niet bang, hij doet het gewoon. Dit was zonder twijfel zijn mooiste overwinning tot nu toe.
Ook over de boordradio’s: misschien nog niet altijd even koelbloedig – wat niet vreemd is met een hartslag van 180 – maar hij weet wel wat hij wil. Bovendien schuwt hij het niet om kritisch te zijn richting het team. De vraag is nu of hij dit momentum kan vasthouden in Canada, waar hij écht een flinke tik uit kan delen aan George Russell. Die is van oudsher sterk in Montréal, maar de concurrentie – met name van McLaren – zal daar opnieuw stevig zijn. Juist dat maakt het kampioenschap op dit moment zo onvoorspelbaar.
De nieuwste editie van FORMULE 1 Magazine is uit! Haal ‘m nu in de winkel of bestel ‘m online, met gratis bezorging in heel Nederland.
