Kimi Antonelli mag zich op twintigjarige leeftijd Formule 1-wereldkampioen noemen. Zondag rekende de jonge Italiaan na een ijzersterk seizoen definitief af met zijn rivalen en legde hij beslag op de allergrootste prijs in de autosport. Antonelli kan tevreden terugkijken op een waanzinnig seizoen. Na zijn onstuimige debuut in 2025 werd dit jaar al vrij direct duidelijk dat de jonge Mercedes-coureur tot de absolute wereldtop behoort.
Hierbij het kampioensjaar van Kimi Antonelli in vogelvlucht.
In de openingsrace in Australië brak het nieuwe F1-tijdperk aan! Na de winterstop wachtten fans en coureurs in spanning af hoe de nieuwe auto’s zich zouden gedragen onder raceomstandigheden op het verraderlijke Albert Park Circuit. Terwijl de technologie de nodige kritiek kreeg te verduren – de term ‘jojo-racen’ werd geboren – boekte Mercedes het verwachtte één-tweetje. Een nietsvermoedende George Russell ging er met de winst vandoor en pakte de leiding in het klassement, op de voet gevolgd door Antonelli.
Dominant in Azië
De eerste Grand Prix-zege voor Antonelli volgde in China. Hij vertrok vanaf pole position, maar verloor even de leiding. In ronde twee maakte hij echter duidelijk dat hij niet langer de rookie was van vorig jaar. Hij pakte de leiding terug en gaf die niet meer uit handen. Daarmee werd hij de op één na jongste GP-winnaar ooit. In Japan boekte hij direct zege nummer twee, opnieuw vanaf pole. Na een slechte start, op dat moment nog een zwakte van de Italiaan, won hij dankzij een goed getimede safety car. Hij werd de jongste WK-leider uit de F1-geschiedenis.
Door de geannuleerde Grands Prix in Bahrein en Saoedi-Arabië duurde het lang voordat Antonelli weer in actie mocht komen. In mei zette hij zijn zegereeks echter knap door in Miami; opnieuw trok hij vanaf pole de overwinning naar zich toe. Tot ieders verbazing ging de Mercedes-coureur in Canada bovendien wéér op herhaling; in de sprint botste hij nog op Russell – zijn gedoodverfde titelrivaal – maar doordat de Brit in de hoofdrace uitviel met motorpech kon Antonelli probleemloos naar de winst rijden.
Het kroonjuweel
In Monaco boekte Antonelli zijn vijfde zege op rij en misschien wel zijn mooiste tot dan toe. In een race met twee safety cars en een rode vlag reed hij constant aan de leiding, pakte hij de snelste raceronde en daarmee zijn eerste Grand Slam in de Formule 1. Hij werd bovendien de jongste winnaar ooit in het Prinsdom.
(Tekst loopt door onder afbeelding)
In de daaropvolgende Europese Grands Prix kreeg hij meerdere tegenslagen te verduren. Ferrari doorbrak in Barcelona de hegemonie van Mercedes, mede doordat Antonelli – die zicht had op P2 – uitviel met technische problemen. In Oostenrijk eindigde hij wel op het podium, al moest hij Russell voor zich dulden. Op Silverstone leek Antonelli op weg naar zesde overwinning; na de sprintzege vertrok hij weer vanaf de eerste startplek, maar technische problemen speelden hem parten. Hij weigerde zijn Mercedes echter langs de kant te zetten, in de hoop nog enkele punten te kunnen pakken, maar finishte uiteindelijk op P16.
Inhaalshow in Monza
In België was het dan toch raak voor Antonelli. Hij verloor de leiding in de beginfase, maar haalde Charles Leclerc met tien ronden te gaan weer in. Zege nummer zes was een feit. Russell viel al in de openingsronde uit na contact met Hamilton. In Hongarije kwalificeerde de Italiaan zich op P4, maar kreeg hij een gridstraf doordat hij niet voldoende had afgeremd na de crash van Verstappen. Hij vertrok vanaf de zevende startplek, maar herstelde zich en klop op naar P3. Tijdens de laatste Dutch GP op Zandvoort – de eerste race na de zomerstop – ging Antonelli lange tijd aan de leiding. Hij moest echter zijn meerdere erkennen in regerend wereldkampioen Lando Norris en viel terug naar de tweede plaats.
Op Monza volgde zijn mooiste en misschien wel belangrijkste zege. Door een motorstraf startte hij zijn thuisrace als negentiende. Na een vroege rode vlag knokte hij zich echter knap naar voren. In ronde achttien pakte hij al de leiding af van Russell en met nog drie ronde te gaan rekende hij nog eens definitief af met de Brit. Monza ontplofte toen er voor het eerst sinds 1966 weer een Italiaan naar de winst reed op Monza. Een week later ging hij op herhaling op het nieuwe Madring-circuit in Madrid. Hij hield Verstappen 4,3 seconden achter zich, geholpen door een VSC die Norris de leiding kostte.
Schade beperken in Azië
Het kampioenschap verplaatste zich opnieuw naar Azië, te beginnen met de GP van Azerbeidzjan. De jonge WK-leider crashte in de kwalificatie en startte als zestiende. Hij beperkte knap de schade door in de race door te stoten naar P5. Russell won en blies zijn titelambities nieuw leven in. Het lachen zou de Brit echter snel vergaan. Tijdens de daaropvolgende GP van Bahrein in Maleisië viel hij uit met motorproblemen terwijl Antonelli op P2 alleen Verstappen voor zich moest dulden. Ook in Singapore rekende de Italiaan af met zijn teamgenoot. Hij werd derde vanaf P4, terwijl Russell slechts negende werd.
Daarmee kon Antonelli tijdens de GP van de Verenigde Staten voor het eerst het kampioenschap beslissen. Doordat Russell en Hamilton echter nipt te hoog finishten in Austin, moest het titelfeestje met één race worden uitgesteld. Door zijn voorsprong werd de GP van Mexico nochtans een formaliteit voor de Italiaan. Zijn derde plaats was ruim voldoende om het kampioensjaar te bezegelen.
Lees hier alles over de GP Mexico
De nieuwste editie van FORMULE 1 Magazine is uit! Haal ‘m nu in de winkel of bestel ‘m online, met gratis bezorging in heel Nederland.
