Oliver Bearman doet een boekje open over de keerzijde van het vele reizen als Formule 1-coureur. Hoewel de Haas-coureur dankbaar is voor zijn baan in de koningsklasse, was het tijdens zijn debuutseizoen soms wel eenzaam tijdens de lange vluchten naar de volgende Grands Prix. Bearman besloot daarom een coach in te schakelen: ‘Ik heb echt geleerd om een stapje terug te doen’.

Oliver Bearman zag in 2025 een langgekoesterde droom in vervulling gaan: hij maakte zijn debuut in de Formule 1. Zijn carrière kwam in stroomversnelling na de GP Saoedi-Arabië van 2024, toen hij op het laatste moment een zieke Carlos Sainz moest vervangen bij Ferrari. Bearman maakte indruk met zijn zevende finishplaats, en zat een jaar later achter het stuur bij Haas. De coureur geeft eerlijk toe tijdens zijn eerste Formule 1-jaar met eenzaamheid te hebben geworsteld.

LEES OOK: Bearman kreeg kippenvel van gevecht met Verstappen in Mexico: ‘Dit is waar ik voor leef’

“Ja, daar had ik had moeite mee. Zelfs nog meer (dan de F2, red.) omdat je vaak langer op reis bent”, legde hij uit in de High Performance-podcast. “Je reist naar verder gelegen plaatsen, waar mensen soms ook niet zo goed Engels spreken. Je kunt in Japan of China zijn en daar zijn dan ook taalbarrières. Als je je eigen taal niet om je heen hoort, is dat een beetje vreemd.” Toch stond Bearman er niet helemaal alleen voor. “Ik heb veel geluk dat mijn vader vorig jaar veel moeite heeft gedaan om naar veel races te komen. Dat is voor mij bijna een soort continuïteit. Maar vooral aan het begin van het jaar vond ik het reizen erg uitdagend, gewoon omdat de F1 tien races meer heeft dan de F2. Maar die tien extra races zijn allemaal de verste bestemmingen op de kalender.”

‘Ik wachtte alleen maar op de volgende race’

Voor Bearman was vooral de tegenstelling tussen druk zijn op het circuit met honderden mensen om hem heen en daarna weer naar een leeg huis gaan, lastig. “Aan het begin van het jaar was ik alleen met mijn vriendin in Monaco en woonde mijn familie daar niet”, vervolgt de twintigjarige coureur. “Dus ik kwam thuis en wachtte bijna alleen maar op de volgende race. Ik had het gevoel dat mijn leven alleen maar om racen draaide. Dat vond ik behoorlijk zwaar.”

De Brit besloot om toen een coach in te schakelen. Hij leerde zo een manier om met zijn worstelingen om te gaan. “Iets wat ik tijdens dit jaar echt heb geleerd of waar ik echt op ben gaan letten, is dankbaar zijn en een stapje terug doen, omdat ik denk dat perspectief ook belangrijk is. Het kan soms moeilijk zijn, maar als ik mijn 10-jarige zelf zou vertellen wat ik nu doe, zou hij volgens mij heel blij zijn. Ik denk dat het heel belangrijk is om dingen in perspectief te plaatsen en alles om je heen te waarderen.”

Lees hier alles over de GP Australië

De nieuwste editie van FORMULE 1 Magazine is uit! Haal ‘m nu in de winkel of bestel ‘m online, met gratis bezorging in heel Nederland.