Lawrence Stroll gaf ontelbaar veel geld uit om de Formule 1 te veroveren. Dit jaar zou zijn jaar worden. Het resultaat is een van de meest beschamende seizoenstarts in de geschiedenis van de sport, zo schrijft Bas Holtkamp in zijn column ‘Uppercut‘ in FORMULE 1 Magazine.
Multimiljardair Lawrence Stroll heeft zijn hele leven gekocht wat hij wilde. Tommy Hilfiger. Michael Kors. Een Formule 1-team. Een Brits sportwagenmerk. Een nieuwe fabriek in Silverstone, gloednieuw, groter en glimmender dan die van de concurrentie. En toen hij toch bezig was: ook nog even de beste ontwerper ter wereld. Adrian Newey. Gewoon ingepakt en meegenomen.
En toch. Dit seizoen begint zijn team als het lachertje van de grid. Sterker nog: de openingsrace in Melbourne was niet meer dan een veredelde testsessie voor Aston Martin. Dat is het resultaat van al dat geld. Van al die ambities. Van de enorme fabriek, de nieuwe windtunnel, het Honda-partnerschap en de komst van Newey.
Stip aan de horizon
Bernie Ecclestone keek er onlangs naar. De oude vos, die alles heeft gezien in deze sport, haalde zijn schouders op. Zo gaat dat, zei hij. Je kunt in de F1 wel veel kopen, maar geen wereldtitel. Ferrari weet er alles van. Van meet af aan de beste coureurs, de grootste budgetten, de dikste contracten. Maar het binnenhalen van het kampioenschap is daar inmiddels ook al bijna twintig jaar niet meer dan een stip aan de horizon.
En dan hebben we het nog niet gehad over het zoontje van de baas. Lance. Nu al negen jaar in de Formule 1, uitsluitend dankzij één ding: zijn achternaam. In de historie van de koningsklasse van de autosport bleef niemand zo vaak steken in Q1 als hij. Bovendien versloeg hij zijn teamgenoot afgelopen seizoen nul keer in de kwalificatie. NUL.
Beseft Lawrence wel dat er aan de poort van de Formule 1 zoveel coureurs staan te rammelen? Jongens die alles zouden geven voor dat stoeltje. Die in karretjes slapen, sponsors nabellen, voor een dubbeltje rijden. Maar nee, dit stoeltje blijft bezet door iemand die zijn kans ruimschoots heeft gehad.
VIDEO | Aston Martin baart opzien, test met extreme F1-hypercar
Oude wasmachine
En die arme Fernando Alonso. Wat heeft deze man wel niet voor zijn sport gegeven. Twee wereldtitels, in 2005 en 2006. Daarna jaren van strijd, van bijna en net niet. Hij had wel vijfvoudig wereldkampioen kunnen zijn! Nu is hij 44 en zijn contract loopt eind 2026 af. Hij weet het zelf: dit wordt waarschijnlijk zijn laatste seizoen. En hij durfde te dromen. Newey. Honda. Nieuwe reglementen. Alles leek eindelijk op zijn plaats te vallen voor het laatste hoofdstuk.
“Het is de doorslaggevende factor,” zei Alonso over 2026. De motivatie, hoop en laatste kans.
En wat krijgt hij? Een auto met een Honda-motor die trilt als een oude wasmachine op de centrifugestand. Bedankt, mijnheer Strulović.
Ach, het is een verhaal zo oud als de sport zelf. Geld maakt snel, maar niet automatisch het snelst. De puzzelstukjes die je écht nodig hebt, zijn niet te koop. Ironisch genoeg heeft Stroll als investeerder wel goud in handen. De F1 is populairder dan ooit, teams zijn miljarden waard geworden. En hij zit aan het hoofd van de tafel. Zakelijk gezien: briljant.
Maar op sportief vlak realiseert hij zich inmiddels wat Bernie al wist: dit spel heeft zijn eigen regels. En die zijn niet te koop. Gelukkig maar.
De nieuwste editie van FORMULE 1 Magazine is uit! Haal ‘m nu in de winkel of bestel ‘m online, met gratis bezorging in heel Nederland.
