Na iedere Formule 1-race deelt coureur Jeroen Bleekemolen in een exclusieve column voor Formule1.nl zijn bevindingen. Wie of wat viel hem op, wat ging er goed en wat moet er anders? Ditmaal: De opleving van Max Verstappen tijdens de GP van Canada, de clash bij Mercedes tussen George Russell en Kimi Antonelli en de onmogelijke opgave voor Mercedes-teambaas Toto Wolff.
“Het mooiste moment in Canada was zondagavond misschien wel de huldiging na afloop. Wat een podium stond daar: Lewis Hamilton en Max Verstappen, twee kampioenen uit verschillende generaties, samen goed voor elf wereldtitels. En daartussen Kimi Antonelli, de winnaar van de Canadese Grand Prix. Wat moet er door hem heen zijn gegaan, staand tussen zijn idolen?
De onderlinge strijd tussen de Mercedes-teamgenoten George Russell en Kimi Antonelli maakte voor mij persoonlijk de race. Waarbij ik voor Russell vrees dat hij uiteindelijk het onderspit gaat delven. Het deed me denken aan de situatie jaren geleden bij Red Bull, toen Sebastian Vettel overvleugeld werd door Daniel Ricciardo. Soms lukt het gewoon niet meer voor iemand en er soms zomaar een nieuwe jongen opstaat die alles naar zich toetrekt. Ik geniet ervan om Antonelli bezig te zien. Natuurlijk was het zuur voor Russell dat zijn auto ermee ophield, terwijl hij aan de leiding ging. Na afloop zei hij dat hij in de laatste vijf races drie keer pech heeft gehad. Dat vind ik overdreven. Hij heeft inderdaad niet alles mee, maar zeker ook niet alles tegen gehad.
Lees ook: Hamilton en Verstappen tonen wederzijds respect
Op zaterdag hadden de twee het al met elkaar aan de stok in de sprintrace, toen Russell de deur keihard dichtgooide voor Antonelli. Begrijpelijk, maar ik vond het juist mooi dat Antonelli het probeerde, iets wat veel rijders in zijn situatie niet zouden durven. In alles zie ik in hem een potentiële wereldkampioen.
‘Mercedes-variant op de Papaya-regels’
Vorig jaar ging het veel over de ‘papaya rules’ bij McLaren, maar nu dreigen we een Mercedes-variant te krijgen. Ik hoop dat Toto Wolff zich niet te veel met beslissingen gaat bemoeien en dat de jongens het onderling mogen uitvechten op de baan. Al geldt natuurlijk: als je de baas bent, dan ben je de baas. En op dit moment lijkt die rol langzaam naar Antonelli te verschuiven.
Antonelli komt op mij over als een vrolijke, oprechte en eerlijke jongen. Hij stapt in en doet gewoon zijn ding. Ik vind het prachtig: een 19-jarige die zijn ellebogen gebruikt en laat zien dat hij de nummer één wil zijn. Via de boordradio werd hij zaterdag in de sprintrace nog terechtgewezen door Toto Wolff omdat hij zijn frustraties wat te veel liet blijken, maar ik vond dat juist goed. Hij moet van zich laten horen en zijn mannetje staan. Dat hoort bij het spel.
Hoe dit verdergaat, is de grote vraag. Eén ding is zeker: het wordt ingewikkeld! Elke coureur wil de beste van het team zijn en nu heb je er twee die zichzelf als nummer één zien. Antonelli heeft al veel afgedwongen en moet nu doorpakken. Doet hij dat, dan kan hij zomaar wereldkampioen worden. En Russell? Die lijkt het momenteel even kwijt. Na afloop zat hij er behoorlijk doorheen. Het gevaar is dan dat je je te veel met je teamgenoot bezighoudt in plaats van met jezelf. Hij moet terug naar de basis: hoe haal ik het maximale uit mijn auto en uit mezelf?
‘Dit gaat een keer fout’
Ik durf nu al te zeggen dat we niet tot de laatste race hoeven te wachten voordat het een keer misgaat tussen die twee. In Canada was het al meerdere keren kantje boord. En Antonelli is geen opgever, dus dit gaat een keer fout. Buiten de baan zie je een jongen met een vrolijke lach en een krullenbol, een sympathieke gast. Maar onder zijn helm is hij meedogenloos. Iedereen die naast hem rijdt, gaat eraf als het nodig is. Het maakt hem niet uit wie het is, zelfs al is het Max Verstappen.
Lees ook: Verstappen blijft aandringen op veranderingen: ‘Ik weet wat puur racen is’
Ondertussen staat Toto Wolff voor een onmogelijke opdracht. Want dit is niet te managen, ondanks zijn ervaring met Hamilton en Rosberg en de situatie die hij vorig seizoen bij McLaren zag met Lando Norris en Oscar Piastri. Elke situatie is uniek, en deze ook. Het voordeel is wel dat Mercedes momenteel veruit de snelste auto heeft. Daardoor kunnen ze zich fouten permitteren en hoeven ze nog geen keuze te maken voor een eerste en tweede rijder. Immers, in principe zouden ze elke race op het podium moeten kunnen staan.
‘De grillen van twee coureurs’
De grootste uitdaging voor Wolff wordt om te voorkomen dat zijn coureurs elkaar van de baan rijden. En eerlijk gezegd: dat is bijna onmogelijk. De geschiedenis van de sport bewijst dat. Want uiteindelijk is hij overgeleverd aan de grillen van twee coureurs met een groot ego en dezelfde ambitie: wereldkampioen worden. Mijn gevoel zegt dat Antonelli het gaat redden. En eerlijk is eerlijk: dat zou een prachtige wereldkampioen zijn.
Tot slot nog even over de derde plek van Max Verstappen. Ik vond hem na afloop opvallend positief. Dat hadden we wel op de Nürburgring, maar in de Formule 1-omgeving al een tijd niet meer gehoord. Hij klonk oprecht blij, had plezier en zag weer perspectief. Mooi om te zien. Hij heeft de zin terug, zo lijkt het. En dat beleeft veel goeds.”
De nieuwste editie van FORMULE 1 Magazine is uit! Haal ‘m nu in de winkel of bestel ‘m online, met gratis bezorging in heel Nederland.
